Takip Edin

Türkiye

AA ANALİZ: Doğu Akdeniz’de Fiili Oldubitti Üretme Çabaları

Son günlerde Doğu Akdeniz’in muhtelif kesimlerinde bulunan hidrokarbon kaynaklarının aranması, çıkartılması, işlenmesi ve dış pazarlara taşınması konularında Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY), Mısır, Yunanistan ve İsrail arasında çeşitli müzakereler gerçekleşiyor.

Anadolu Ajansı’nın analiz haberine göre, masada Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin (KKTC) olmadığı bu görüşmelerin, bölgenin yadsınamaz parçası olan bu iki ülkenin menfaatleri aleyhine ve Türkiye’yi Doğu Akdeniz’de keyfi şekilde belirlenmiş bir alana tecrit etmek amacına yönelik olduğu açıktır. Fakat Doğu Akdeniz enerji kaynakları konusu hem siyasi hem hukuki hem de ekonomik olarak Türkiye ve KKTC yok sayılarak çözülebilecek nitelikte değildir. Özellikle uluslararası hukuk açısından kıyıdaş ülkelerin hak ve yükümlülükleri bellidir ve Türk tezlerinin haklılığı açıktır.

Kıbrıs sorununun enerji alanına yayılması olarak da nitelendirilebilecek bu durum, önceleri Türkiye, KKTC, GKRY ve Yunanistan ile sınırlı iken, 2000’li yıllarda bölgede çeşitli doğalgaz yataklarının bulunmasıyla diğer Doğu Akdeniz ülkelerini de ilgilendirir hale geldi. Özellikle GKRY Kıbrıs’ın güneydoğu açıklarında bulunan enerji yataklarının bölüşülmesi, çıkartılıp işletilmesi kapsamında, İsrail ve Mısır gibi bölge ülkeleriyle daha önce sınırlı olan ilişkilerini geliştirmek, Ada’nın tek söz sahibi sıfatıyla antlaşmalar yapmak ve Total, Eni, Exxon gibi uluslararası şirketlere tek taraflı imtiyazlar vermek suretiyle, ekonomik çıkarın yanı sıra KKTC ve Türkiye aleyhine siyasi güç de elde etmek istiyor.

KITA SAHANLIĞI VE MÜNHASIR EKONOMİK BÖLGE

Günümüzde geçerli deniz alanları tanımları kıyıdan başlayarak iç sular, karasuları, bitişik bölge, kıta sahanlığı ve münhasır ekonomik bölge (MEB) ve nihayet açık deniz şeklinde sınıflandırılabilir. Doğu Akdeniz enerji kaynakları konusunu anlamak için kıta sahanlığı ve MEB kavramlarına değinmek faydalı gerekiyor. Deniz yatağı ve toprak altındaki petrol ve doğalgaz gibi doğal kaynaklara yönelik haklar, kıta sahanlığına sahip sahildar devlete hasredilmiştir. Kural olarak da kıta sahanlığı ipso facto (kendiliğinden) ve ab initio (başlangıçtan itibaren) hak doğurur ve bu hakların temliki için ilan edilmesi gerekmez. Buna karşın MEB ise kıta sahanlığı üzerindeki su kütlesinde balıkçılık, dalga ve rüzgârdan enerji üretilmesi gibi faaliyetlere yönelik haklar doğuran, ilan edilmesi gereken bir deniz alanıdır. Uluslararası hukuk, bu alanlarının öncelikle kıyıdaş devletler arasında anlaşarak bölüşülmesini vaaz eder. Bu mümkün olmadığı takdirde, uluslararası tahkim ve mahkemeler gibi barışçıl çözüm yollarına başvurulması beklenir. Bunun da sağlanamaması ihtimalinde uluslararası hukuk, haklı menfaatleri olan ilgili devletler arasında, bu doğal zenginliklerden yararlanılmasına yönelik geçici çözümlere başvurulabileceğini söyler. Nitekim bu prensipler 1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesinde (BMDHS) açıkça belirtilmiştir. En nihayetinde, bölünmemiş deniz alanlarında ilgili ülkelerin haklarını geri alınamaz şekilde değişime uğratacak, doğal kaynakların tek taraflı kullanılması gibi girişimler hukuk dışı addedilmektedir.

Doğu Akdeniz’de doğalgaz ve petrol kaynaklarının işletilmesine yönelik olarak devletler arasında kapsamlı bir kıta sahanlığı bölüşümü gerçekleşmiş değildir. Şüphesiz bunda, başta Kıbrıs sorunu olmak üzere kıyıdaş ülkeler arasındaki siyasi ve deniz alanlarının bölüşümüne yönelik anlaşmazlıkların payı büyüktür. Buna rağmen GKRY’nin Mısır ve İsrail’le, Ada’nın tek otoritesi sıfatıyla deniz alanlarını sınırlandıran antlaşmalar imza ettiği, Lübnan ile yapılmak istenen antlaşmanın ise Türkiye’nin çabaları sonucu engellendiği vakidir. Buna rağmen son dönemlerde İsrail’in Leviathan, GKRY’nin Afrodit ve Mısır’ın Zohr adı verilen ve birbirine yakın konumda bulunan bölgelerde ciddi doğalgaz yatakları keşfetmesi, adı geçen devletleri yakınlaştırmıştır. Yunanistan’ın da bu gruba dahil olma çabasıyla, buradan çıkarılabilecek gazın Avrupa’ya nakli tartışılmaya başlanmıştır. Fakat bu denklemde ne Türkiye’ye ne de KKTC’ye yer verilmiştir. Kuşkusuz Kıbrıs sorununa ek olarak, 2013 Mısır darbesinden sonra Mısır’la ve Mavi Marmara saldırısı sonrası İsrail’le yaşanan gerilimler, Türkiye’nin bölgede yalıtılması siyasetinde büyük rol oynamıştır.

DOĞU AKDENİZ’DE FİİLİ OLDUBİTTİ ÜRETME ÇABALARI

Açık okyanusların aksine, Akdeniz gibi yarı-kapalı bir denizde, sahildar devletler arası mesafe hiçbir noktada 400 deniz miline ulaşmamaktadır. Bu da hak iddia edilen kıta sahanlığı ve MEB bölgelerinin çakışması anlamına gelmekte ve deniz alanlarının sınırlandırılması ihtiyacını zorunlu kılmaktadır. Gelinen noktada, Türkiye ve KKTC Doğu Akdeniz deniz alanları ve doğal kaynakları üzerindeki haklarının geri dönülmez şekilde diğer devletler tarafından ihlal edilmesi tehlikesiyle karşı karşıyadır. Üstelik Yunanistan, GKRY ve hatta Avrupa Birliği (AB) ajansları tarafından yayınlanan Doğu Akdeniz haritalarında, deniz alanları keyfi şekilde ve elbette Türkiye aleyhine bölünmüş gösterilmektedir. Bu haritalarda devasa Anadolu karası ve yüzlerce millik Akdeniz kıyılarımız görmezden gelinerek, Ege’nin güneydoğu ucunda bulunan uzak ve ufak Yunan adaları ile GKRY’nin kısa kıyı uzunluğuna orantısız ve adaletsiz büyüklükte deniz alanları cömertçe bahşedilmektedir. Elbette bunlar uluslararası hukuka, hakkaniyete dayanarak atılan adımlar değildir; Doğu Akdeniz’de Türkiye ve KKTC’nin hak ve menfaatlerini ihlal etmeye ve fiili oldubitti üretmeye yönelik tek taraflı çabalardır.

İlginç şekilde, Doğu Akdeniz enerji kaynakları konusu, doğalgaz gibi hidrokarbon kaynakları ilgilendiren kıta sahanlığından ziyade, MEB çerçevesinde ele alınmakta veya ele alınmaya çalışılmaktadır. Burada kasıtlı bir tutum söz konusudur. Nitekim kıta sahanlığı kendiliğinden ve başlangıçtan itibaren var kabul edilen haklar doğurmaktadır. Bu nedenle Türkiye’nin kıta sahanlığı reddedilemez niteliktedir. Ek olarak, kıta sahanlıklarının sınırlandırılmasında başlıca kural olan “kara denize hükmeder” prensibi, deniz alanlarının bölünmesinde ülkelerin kıta büyüklüğü, kıyı şeridi uzunluğu gibi karasal özelliklerinin belirleyici olduğunu açıkça vurgulamaktadır. Bu anlamda, Doğu Akdeniz’de en uzun kıyı şeridine sahip olan Türkiye’nin kıta sahanlığını yadsınamamaktadır. Fakat BMDHS’ye taraf olmayan ve Akdeniz’de MEB ilan etmemiş olan Türkiye’nin kıta sahanlığından doğan hakları, GKRY tarafından tek taraflı MEB ilanıyla ihlal edilmek istenmektedir.

Her ne kadar kıta sahanlığı ve MEB iki farklı deniz alanını yönetse de, gerek bölgesel olarak üst üste binmeleri gerek ise benzer haklar doğurmaları açısından, kıta sahanlığı ile MEB çakışan ve birbirini tamamlayan alanlardır. Muhakkak ki burada hukuki olmasa bile kurnazca bir siyaset vardır. İlan edilen MEB üzerinden kıta sahanlığına ilişkin haklara da el atmaya ve nihayetinde Doğu Akdeniz’de deniz alanlarının bölüşülmesi gerçekleşirse, daha önce ilan edilmiş bu MEB alanları ile hak edilenin ötesinde çıkar sağlanmaya çalışılmaktadır.

TÜRKİYE’NİN VE KKTC’NİN HAKLARI

Bu noktada tehlike altında bulunan Türkiye ve KKTC’ye ait iki farklı menfaatin ayırt edilmesi gereklidir. Birincisi, Kıbrıslı Türklerin Kıbrıs’ın deniz alanlarının ve zenginliklerinin tamamı üzerinde var olan hakkı ve GKRY’nin bunlar üzerinde tek taraflı tasarrufta bulunamayacağı gerçeğidir. Bu çerçevede Türkiye KKTC ile anlaşmalı olarak Kıbrıs Türklerinin hakkını korumaya çalışmaktadır. Diğeri ise doğrudan Türkiye’ye ait Akdeniz kıta sahanlığı ve muhtemel MEB alanına ilişkin haklardır. Özellikle GKRY’nin yayınladığı deniz alanları haritasında Kıbrıs’ın batısındaki Türk kıta sahanlığına dahil bölgeler GKRY’nin yetkisinde gösterilmektedir. GKRY ve Yunanistan’ın başını çektiği girişimler hem doğrudan Türkiye’ye ait deniz alanlarının gaspına hem de KKTC’nin haklarının ihlaline yöneliktir.

ENERJİ JEOPOLİTİĞİ AÇISINDAN TÜRKİYE’NİN DOĞU AKDENİZ’DEKİ YERİ

Çıkarılması planlanan doğalgazın bölge dışına, özellikle de Avrupa pazarına taşınması için üç muhtemel rotadan söz edilmektedir. Birinci ve en pahalı ihtimalde, çıkarılan gaz Mısır’da mevcut tesislerde yüksek basınçla sıvılaştırma işleminden geçirilerek LNG halinde gemilerle Avrupa’ya taşınabilecektir. İkinci ihtimalde Kıbrıs, Girit ve Yunanistan arasında denizaltına döşenecek bir boru hattından bahsedilmektedir ki bu durumda Türk kıta sahanlığının kullanılması gerekecektir. İki ihtimal de ekonomik olarak makul ve uygulanabilir görünmemektedir. Buna karşın çıkarılan gazın Ceyhan üzerinden boru hatlarıyla Avrupa’ya taşınması en kolay ve ucuz yol olarak nitelendirilmektedir. Saf dışı bırakılmaya çalışılsa dahi, Türkiye’nin jeopolitiği bölge ülkelerince göz ardı edilememektedir.

TÜRKİYE BUGÜNE KADAR NELER YAPTI?

Peki, Türkiye bu girişimlere karşı bugüne kadar nasıl cevap verdi ve şu anda ne yapıyor? Belirtilmelidir ki Türkiye bu çabaların farkındadır ve en başından beri GKRY’nin deniz alanları ve kaynakları üzerindeki tüm tek taraflı girişimlerini resmi ve sistematik şekilde protesto etmektedir. Her ne kadar uluslararası antlaşmalar kural olarak sadece antlaşmanın tarafları için hak ve yükümlülükler doğursa da Türkiye, önceki suskunluk veya onayın ilerideki itiraza engel olması kuralı olarak bilinen estoppel durumunda kalmamak için, bu tarz girişimleri kabul etmeyeceğini ısrarla ve açıkça belirtmektedir. Uzun müddet Kıbrıs sorununun çözümüne engel oluşturmaması için tarafları ortak ve adil bir çözüme davet eden Türkiye, KKTC ile 2011’deki Kıta Sahanlığı Antlaşması’na kadar, bir yandan da Türkiye’nin ve KKTC’nin menfaatleri aleyhine bir statüko değişimine engel olmaya çalışmıştır. Türkiye’nin tutumu 2011 itibariyle değişmiş, özellikle KKTC’nin onayıyla, Türk Donanması Doğu Akdeniz’de belirli parsellerde yabancı arama ve çıkarma çalışmalarına engel olmaya başlamıştır. Benzer bir tavır, daha önce Rodos’un güneydoğu açıklarında Türk kıta sahanlığı üzerinde arama yapan yabancı gemilere de gösterilmiştir. Bununla beraber, Kıbrıs açıklarına Barbaros Hayrettin Paşa Araştırma Gemisi gönderilmiştir. Özetle şu ana kadar, sorunu tırmandırıcı tek taraflı işlemlere karşı çıkılmış, bunu engelleyici önlemler alınmış ve devam eden tek taraflı araştırmalara misliyle karşılık verilmeye başlanmıştır.

TÜRKİYE BUNDAN SONRA NE YAPABİLİR?

Peki, Türkiye neler yapabilir? Öncelikle, Türkiye Doğu Akdeniz denkleminde haklı tezlere sahip güçlü bir ülkedir. Bu kapsamda artık Doğu Akdeniz’de nasıl bir paylaşım resmi görmek istediğini açıkça belli edebilir. Örneğin, Türkiye Doğu Akdeniz’de hak iddia ettiği kıta sahanlığı ve MEB alanlarına ait resmi haritaları yayınlayarak kendi tezlerini ileri sürebilir. Böylelikle bugüne kadar Türkiye’nin Akdeniz kıta sahanlığı ve münhasır ekonomik bölgesini ilan etmemesinden yararlanan GKRY ve Yunanistan’ın iddia ettiği abartılı ve Türkiye’nin deniz alanlarını mütecaviz haritalara en net cevabı vermiş olur.

Ayrıca muhtemel Kıbrıs-Girit-Yunanistan doğalgaz boru hattı da böylelikle daha güneyden geçmek ve maliyeti arttığı için belki de rafa kaldırılmak durumunda kalacaktır. Benzer şekilde Libya, Mısır ve hatta İsrail gibi Doğu Akdeniz’e sahildar devletlerle çift taraflı deniz alanlarını sınırlandırma antlaşmaları imzalayarak bölgede yalıtılmanın önüne geçebilir. Nitekim Doğu Akdeniz’e sahildar ülkeler arasında Türkiye aleyhine büyüyen gruplaşma, Türkiye’yi oyunbozan, agresif ve yalnız ülke konumuna itmeye çalışmaktadır. Türkiye Doğu Akdeniz’de oyuna gelmemek için, kurulmak istenen oyuna karşı, kendi oyununu kurucu hamleler yapabilir.

Devamını oku
Yorum Yaz

Yorum yazmak için üye olmalısınız Giriş

Yorum Yaz

Türkiye

TBMM’den, Doğu Akdeniz için ortak bildiri

Doğu Akdeniz bölgesinde yaşanan gerilimle ilgili AKP, CHP, MHP ve İYİ Parti ortak bildiri yayınladı. Bildiride, “Siyaset yürüten çevrelerin politikalarına her hal ve şartta karşı olduğumuzu en açık ifade ile ortaya koyuyoruz” denildi

TBMM Genel Kurulu’nda, AK Parti, CHP, MHP ve İYİ Parti grup başkanvekillerinin ortak imzasıyla yayımlanan bildiride, “Devletimizin Doğu Akdeniz’de hidrokarbon arama çalışmalarını sürdürmesini doğru ve yerinde buluyoruz. Türkiye’nin ve KKTC’nin, hiçbir baskıya boyun eğmeksizin uluslararası hukuktan kaynaklanan meşru haklarını koruyacak kudrete sahip olduğu bilinmelidir” ifadelerine yer verildi.

AKP, CHP, MHP ve İYİ Parti ortak bildirisinde; “Doğu Akdeniz Bizler Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde grubu bulunan siyasi partiler olarak Doğu Akdeniz bölgesi hidrokarbon kaynaklarının paylaşımı konusunda, bir oldu-bittiye getirerek Kıbrıs Türk’ünün ve Türkiye Cumhuriyeti’nin uluslararası hukuk temelindeki meşru hak ve çıkarlarını görmezlikten gelme, yok sayma, hesaba katmama yönündeki tüm girişimleri, hesapları şiddetle telin ediyor, bu yönde siyaset yürüten çevrelerin politikalarına her hal ve şartta karşı olduğumuzu en açık ifade ile ortaya koyuyoruz ” denildi.

Devamını oku

Türkiye

İstanbul’a 5 ayda 5,4 milyon turist geldi

İstanbul’u ziyaret eden yabancı turist sayısı ilk 5 ayda geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 11 artışla 5 milyon 416 bine yükselirken, bu alanda tarihi bir rekor kırıldı. Turist sayısında Almanlar 400 bine, Ruslar ise 300 bine yaklaştı

İstanbul İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü verilerine göre, İstanbul’u ziyaret eden yabancı sayısı yılın ilk 5 ayında 2018’in aynı dönemine göre yüzde 11 artarak 5 milyon 415 bin 906’ya ulaştı. Şehri ziyaret eden turist sayısı söz konusu dönemde ilk kez 5 milyonu aştı. Yılın ilk 5 ayının her birinde de geçen yılın aynı ayına göre artış görüldü.

Bu dönemde hava yoluyla İstanbul’a 5 milyon 400 bin 283 kişi gelirken, deniz yoluyla şehri ziyaret edenlerin sayısı ise 15 bin 623’te kaldı. Hava yolunda yüzde 11, deniz yolunda ise yüzde 5,7’lik artış yaşandı.

İlk 5 ayda Atatürk Havalimanı’ndan 2 milyon 503 bin 260 turist, Sabiha Gökçen Havalimanı’ndan bir milyon 243 bin 804 kişi, İstanbul Havalimanı’ndan bir milyon 653 bin 219 kişi İstanbul’a gelirken, Tuzla Limanı’ndan 6 bin 303 kişi, Zeytinburnu Limanı’ndan 4 bin 620 kişi, Haydarpaşa Limanı’ndan bin 407 kişi şehre giriş yaptı.

Hava yolu ile gelen yabancıların yüzde 46’sı Atatürk Havalimanı’nı, yüzde 31’i İstanbul Havalimanı’nı, yüzde 23’ü Sabiha Gökçen Havalimanı’nı kullandı.

TURİST SAYISINDA ALMANLAR 400 BİNE, RUSLAR 300 BİNE YAKLAŞTI

İlk 5 ayda İstanbul’a gelen yabancılar arasında başı 395 bin turistle Almanlar çekti. Geçen yılın aynı dönemine göre Alman ziyaretçi sayısı yüzde 4,8 artarken, toplam ziyaretçi sayısının yüzde 7,3’ünü Almanlar oluşturdu.

Söz konusu dönemde İranlıların sayısı yüzde 17,7 düşüşle 337 bine geriledi. Ziyaretçi sayısı Ruslarda yüzde 17,9’luk artışla 291 bine, Iraklılarda yüzde 23,2’lik yükselişle 204 bine, Fransızlarda yüzde 17,8’lik artışla 187 bine, İngilizlerde yüzde 3 yükselişle 177 bine çıktı.

Şehre gelen ABD vatandaşı sayısı 5 ayda, dikkat çekici şekilde, yüzde 31,5 artarak 152 bini bulurken, Çinli sayısı yüzde 5,6 artışla 149 bine, Ukraynalı sayısı ise yüzde 5,9’luk yükselişle 146 bine ulaştı.

Suudi Arabistan’dan gelen turist sayısı ise yüzde 33,2’lik düşüşle 122 bine geriledi.

HOLLANDALILARDA YÜZDE 27, İTALYANLARDA 29 ARTIŞ

Söz konusu dönemde özellikle Avrupa ülkelerinin neredeyse tamamında yaşanan artış dikkati çekti.

Hollandalı turist sayısı yüzde 27,5 artışla 115 bine, İsrailli sayısı yüzde 9,1 artışla 109 bine, İtalyan sayısı yüzde 29,1 artarak 107 bine, Türkmenistanlı yüzde 19,6 artarak 105 bine, Cezayirli yüzde 7,2 artarak 101 bine, Lübnanlı yüzde 22,1 artarak 98 bine ulaştı.

Şehri ziyaret eden İspanyol sayısı yüzde 42,6’lık yükselişle 73 bine, Hindistanlı yüzde 55,6’lık artışla 69 bine, Tunuslu yüzde 40,4 artışla 62 bine, Suriyeli yüzde 28,5 artışla 61 bine, Endonezyalı yüzde yüzde 27,9 artışla 59 bine, Mısırlı yüzde 9,6 artışla 58 bine yükseldi.

Şehre gelen turistlerin yüzde 7,3’ünü Almanlar, yüzde 6,2’sini İranlılar, yüzde 5,4’ünü Ruslar, yüzde 3,8’ini Iraklılar, yüzde 3,5’ini Fransızlar, yüzde 3,3’ünü İngilizler, yüzde 2,8’ini Amerikalılar, yüzde 2,7’sini Çinliler, yüzde 2,7’sini Ukraynalılar, yüzde 2,3’ünü Suudi Arabistanlılar, yüzde 2,1’ini Hollandalılar, yüzde 2’sini İsrailliler, yüzde 2’sini İtalyanlar oluşturdu.

Turist sayısında Sırbistan’da yüzde 128,9’luk (24 bin 405), Tayland’da yüzde 96,5’lik (24 bin 540), Litvanya’da yüzde 54,8’lik (12 bin 714), Meksika’da yüzde 61,9’luk (13 bin 992) artış görüldü.

NAURU VE SAMOA’DAN 2, TONGO’DAN 1 KİŞİ GELDİ

Söz konusu dönemde İstanbul’a 199 farklı ülkeden turist gelirken, en az ziyaretçinin geldiği ülke 1 kişiyle Tonga olurken, onu ikişer kişiyle Samoa, Gilbert Adaları, Solomon Adaları ve Nauru oldu. Geçen yılın aynı döneminde bu ülkelerden gelen turist sıfırdı.

Papua Yeni Gine’den gelen turist sayısı yüzde 50 azalışla 5’e düşerken, ilk 5 ayda Sao Tome ve Principe’den 5, Kuzey Kore’den 6, Vatikan’dan 9, St Vincent ve Grenadines’ten 10, Laos’tan 14, Tuvalu, Barbados ve Vanuatu’dan 15, Somaliland’dan 16, Guyana’dan 17, Fiji’den 23, Bhutan’dan 28, Bahama’dan 39, Cape Verde’den ise 46 kişi geldi.

Devamını oku

Türkiye

Türkiye Savunma Bakanı Akar: S-400 savunma sistemi alımı zorunluluk

TC Milli Savunma Bakanı Hulusi Akar, ABD Savunma Bakanı Vekili Mark Esper’e, Türkiye’nin ciddi bir hava ve füze tehdidi altında bulunduğunu, bu çerçevede S-400 savunma sistemi alımının “tercih değil bir zorunluluk” olduğunu, Patriot teklifi konusundaki değerlendirmelerinin de devam ettiğini iletti.

Milli Savunma Bakanlığı’ndan yapılan açıklamada, Bakan Akar’ın, ABD Savunma Bakanı Vekili Esper ile telefonda görüştüğü belirtildi.

Açıklamada, Akar-Esper görüşmesinde, Türkiye’nin uzun menzilli bölgesel hava ve füze savunma sistemi temini ile Suriye’de son dönemde yaşanan güvenlik konularının ele alındığı aktarıldı.

Akar’ın, muhatabına, “Türkiye’nin ciddi bir hava ve füze tehdidi altında bulunduğunu, bu çerçevede S-400 savunma sistemi alımının tercih değil bir zorunluluk olduğunu, Patriot teklifi konusundaki değerlendirmelerinin de devam ettiği” mesajını ilettiği dile getirilen açıklamada, şunlar kaydedildi:

“Akar, F-35 savaş uçağı projesinin kendi yolunda ilerlemesi gerektiğini, Türkiye’nin projenin ortağı olduğunu vurgulayarak, Türkiye’nin, F-35 ve S-400 sistemlerinin olası etkileşimi konusunda, NATO’nun da dahil olabileceği çalışma grubu önerisinin hala geçerliliğini koruduğunu da aktardı.”

Akar’ın, Türkiye’nin duruşunun değişmediğini, görüşme sırasında ABD’li muhatabına ilettiği belirtilen açıklamada, “F-35 konusundaki bütün yükümlülüklerin yerine getirildiğini ifade eden Akar, S-400 alımı ile stratejik duruşumuzda değişiklik olmadığını, iki ülke arasındaki ilişkilerin zarar görmesinin ne Türkiye’nin ne ABD’nin ne de NATO’nun çıkarlarına hizmet edeceğini vurguladı.” ifadesi kullanıldı.

Görüşmede, Suriye’deki gelişmelerin de ele alındığı dile getirilen açıklamada, şu bilgilere yer verildi:

“Suriye’nin kuzeyindeki güvenli bölgeyi oluşturacak tek hazır, yetkin ve uygun gücün Türk Silahlı Kuvvetleri olduğunu belirten Akar, Suriye sınırından yapılan yoğun saldırılara karşı Türkiye’nin önlem almak zorunluluğunun bulunduğunu, halkımızın ve hudutlarımızın korunmasının birinci önceliğimiz olduğunu, sınırlarımızın hemen ötesinde güvenli barınak arayan terör örgütlerine izin verilmeyeceğini kaydetti.”

Açıklamada, görüşmede ayrıca iki ülke arasındaki diyaloğun sürdürülmesi ve Suriye’de güvenli bölge oluşturulması konusunda, gelecek hafta bir ABD heyetinin acilen Ankara’ya gönderilmesi konusunda mutabakata varıldığı bildirildi.

Devamını oku

Çok Okunanlar

Copyright © 2017 Gazetda Haber Sitesi